Pacha Mama

“Een dwaas houdt vast aan het pad en raakt zijn weg kwijt. Een wijze verlaat het pad en vindt zijn weg” (Lao Tse)

20200423_161313Hallokes allemaal,

Ik beloofde aan het einde van mijn vorige blog jullie op de hoogte te houden, en hopsakidee, de maand is nog niet gepasseerd en het is al van dattum !

De Alzheimer heeft me nog net niet te pakken en dat ik een Jan-lul-de-behanger zou zijn die zijn beloftes niet na komt, die kamikaze voorzet ga ik jullie niet op een dienblaadje presenteren.

Zodus, waar zitten we ? Juist ja, nog steeds in Koh Panghan.

Waar ik in mijn vorige blog rekening met hield, geschiede. De grenzen rondom Thailand hebben zich gesloten en ik stond voor de keuze om een tijdje te blijven waar ik was, of mijn reis af te breken door terug te keren naar België, zoals het ministerie van Buitenlandse Zaken me ten stelligste aanraadde. Daar heb ik zo ongeveer een weekje over gewikt en gewogen. Om vervolgens resoluut de knoop door te hakken. Dat is de meest gangbare procedure bij uw blogger. Altijd eerst eventjes twijfelen tot ik zowat een ons weeg.

Maar wat was in deze nu de meest doorslaggevende factor om te blijven ? Dat ik zo bij mezelf dacht:

‘Als dat onnozele virus denkt dat ik als een heuse broekschijter zomaar op de vlucht sla en mijn wereldreis stop zet, dan kan dat Corana dinges maar beter wat anders gaan denken. Want ik blijf hier lekker in Koh Panghan en daarmee basta !’

Nu is dat – onder ons gezegd en gezwegen – wel een beetje eufemistisch uitgedrukt. Immers, er waren ook gegronde twijfels. Geraak ik hier nog weg als het echt uit de klauwen loopt ? Zal er genoeg eten zijn voor iedereen op het eiland als er een strenge lockdown komt ? Zullen wij als Europeanen niet de zwarte Piet toegespeeld krijgen inzake deze Corona toestand ? Etc.

Nu draait de laatste pipo die mij valselijk de zwarte Piet heeft toegespeeld nog steeds een beetje uit zijne center vanwege de verbale oplawaai die ik naderhand en als wederdienst dan weer aan hem heb toegespeeld.

Maar hier ben ik toch maar ferm in de minderheid als witneus en met dat Thaiboksen als plaatselijke specialiteit kijk ik wel een beetje uit vooraleer ik een kritische kanttekening plaats bij de algemene gang van zaken alhier ter plaatse. Bij tijd en wijle is een potje nederigheid wel op zijn plaats. Begrijpt u ?

Foto 3Enfin soit, dat ik dus toch maar gebleven ben. Enerzijds een stuk door intuïtie en vertrouwen.

Anderzijds omdat de angsthaas in mij me nog niet vaak in situaties gebracht heeft waar ik echt gelukkig van word. Dus ik heb maar geleerd om risico’s te nemen in mijn leven. Soms zit ik naderhand op de blaren. Andere keren brengt het met op mooie plekken waar ik echt graag wil zijn. Zo ook deze keer.

Nu hoor ik de meer kritische lezers onder ons al denken: ‘En het is ook wat een recalcitrant bazeke. Dus als bijna iedereen vertrekt, heeft hij weer juist de neiging om te blijven !’

Foto 4Dat zou eventueel misschien ook een heel klein beetje meegespeeld kunnen hebben.

Wat deze keuze me tot nu toe gebracht heeft is dat ik hier erg geniet van een leven in alle eenvoud.

Kamperend in een tentje langs het strand.

Dicht bij de natuur en altijd buiten zijnde, iets waar ik altijd van gedroomd heb. Het binnenland bestaat uit jungle waar ik graag in rond trek. Een fantastische omgeving en occasioneel kom je al eens een aap tegen, een slang, een gekko of een ander leuk diertje.

De mensen die hier ook gebleven zijn hebben een wat gelijkaardige inborst waardoor het vaak fijn samenleven is met hen.

Foto 5Ik heb ook weer twee lieve viervoeters in mijn nieuwe vriendenkring. Kortom, ik voel me hier thuis op deze plek.

En meningen, daar kan van alles over gezegd worden.

Zo ook dat ik ze geregeld heb en dat ze in mijn geval de helft van de tijd verkeerd zijn, dat ze kant noch wal raken, niet al te best gefundeerd zijn en dies meer. Zo dien ik ook terug te komen op mijn mening uit het vorige blog, als dat de vriendelijkheid van de bevolking hier met 99 % naar beneden gekukkeld zou zijn omdat alles alleen maar om geld draait. Dat klopt niet. Nu ik hier 6 weken ben, kan ik zeggen dat ik ook al ongelofelijk veel warme en vriendelijke mensen ben tegen komen op dit eiland.

Gelukkig, want de mensen met een goed hart zijn hier momenteel broodnodig. Ook al zijn er in Koh Panghan geen zieken ten gevolge van dat Corona dinges, er worden wel keiharde mokerslagen uitgedeeld op financieel vlak. De meeste toeristen zijn vertrokken en dat betekent voor veel locals nauwelijks nog inkomsten. Met weinig sociale zekerheid zijn het ontzettend moeilijke tijden voor deze mensen.

De solidariteit is dan weer ongelofelijk groot hier. De bereidheid om elkaar te helpen is hartverwarmend. De initiatieven om gratis eten uit te delen aan zij die het moeilijk hebben schieten als paddestoelen uit de grond. Ze rekenen daarbij niet op de overheid. De Koning verblijft naar het schijnt ergens met 20 prostitués in een luxe hotel in Duitsland, dus die heeft wel wat anders aan zijn hoofd dan zijn onderdanen die in nood verkeren te helpen. Maar in plaats van daar veel over te zagen tegen elkaar nemen ze het heft in eigen handen. Veel mensen geven en doen wat ze kunnen om elkaar te helpen. Formidabel om te zien !

Foto 6Ik help zelf mee als vrijwilliger bij Happy Food.

Een organisatie die zich in hoofdzaak inzet voor de 500 mensen uit Myanmar die hier normaal gezien werken en wonen. Zij stonden al onderaan de ladder qua verdiensten. En veel van hen zijn ontslagen nu omdat er geen werk meer is. Ze hebben hier nergens recht op. Solidariteit is vrijwel de enige manier om te overleven. En gelukkig is die er dus ook. Elke dag is er een gratis voedselpakket om de honger te stillen van deze mensen. Sommige vrienden en familie in België hebben opnieuw gesponsord, waardoor ze voor 1500 € hebben gesteund voor deze mensen uit Myanmar. Ook via deze weg een warme dank je wel voor deze hulp !

En zo creëren we met veel geëngageerde mensen hier mee zorg voor elkaar.

Waar het hart van vol is, loopt de mond van over. Ik ben met deze reis aan het ontdekken waar en hoe ik gelukkig kan zijn als wie ik ben. En daar hoort, eender hoe, het mee zorgen voor elkaar bij. Mooie projecten zoals ik ze hier soms zie en ervaar tijdens mijn reis, zal ik blijven opzoeken.

En zo volgt mijn reis haar eigen weg doorheen de ingrijpende toestanden in de wereld. Deze reis gaat niet zoals ik het gepland had. En toch heb ik heel sterk het gevoel dat ik nog steeds de juiste koers aan het varen ben.

Mijn visum voor Thailand is automatisch en kosteloos verlengd tot eind juli omwille van de uitzonderlijke omstandigheden. Of ik zolang hier zal blijven weet ik niet, maar wellicht lezen jullie het in de volgende blog.

Hartelijke groet voor jullie allemaal!

Geert

11 thoughts on “Pacha Mama

  1. Jos De Backer

    Hey Geert

    Weer fijn om jou schrijfsels te lezen. Zo’n vlotte pen! Bedankt om jouw ervaringen te delen. Doe dat goed ginder. Volgens mij zit jij daar nu op de juiste plek voor jou.

    Hartgroet en hug

    Jos

    On Tue, 28 Apr 2020 19:03:34 +0000, MitakuyeOyasin – de travelblog van Geert wrote: > WordPress.com > > geertdegroof posted: “”Een dwaas houdt vast aan het pad en raakt > zijn weg kwijt. Een wijze verlaat het pad en vindt zijn weg” (Lao > Tse) > Hallokes allemaal, Ik beloofde aan het einde van mijn vorige blog > jullie op de hoogte te houden, en hopsakidee, de maand is nog niet > gepassee” > >

    Liked by 1 person

    Reply
    1. geertdegroof Post author

      Dag Jos. Merci ! Ik zit hier inderdaad op de juist plaats 😊 Voor jou het allerbeste toegewenst in de huidige omstandigheden. Hartelijke groet Geert 🔥

      Like

      Reply
  2. bob.degroof

    Prachtig geschreven – blijven doen.
    Ik was wel behoorlijk stil na het lezen van je schrijfsels.
    Groetjes vanuit het Waasland.

    En fiere (O)pa

    Like

    Reply
  3. Petri Schimmel

    Wat schrijf je vermakelijk, ik heb levendig beelden voor me van je leven daar.

    Je bent precies waar je zijn moet nu.

    Deze periode is een ‘blessing in disguise’ voor one innerlijke natuur en de natuur om ons heen.

    Jammer wel dat je het stille NL mist zoals het wekenlang was… ik zoe mijn app naar vriend in Portugal even op. Inmiddels neemt het autoverkeer weer toe, mensen ontspannen meer op straat, basisschool kinderen gaan met heel veel mitsen en maren 2 dagen per week vanaf naar school vanaf 11 mei, middelbare scholieren nog niet.

    Liked by 1 person

    Reply
  4. Petri Schimmel

    Rond Pasen was NL een land met een schone, heldere lucht, stille lucht, bijna geen vliegtuigen, rustige snelwegen, nooit meer files, bijna leeg OV, luid kwetterende vogels, Amsterdam is van de Amsterdammers, geen toeristen, stille straten in de binnenstad, vele gesloten winkels, veel tuinders op de volkstuin, ieder gezin op eigen tuin, nijver aan het werk in tuin en aan huisje, overal wandelende gezinnen, want allemaal thuis en tijd voor elkaar, goedkope benzine, rijen voor de supermarkten, want beperkt aantal klanten per winkel, overal kinderen 7 dagen per week, stilte, adempauze, lente, meer hardlopers, meer wielrenners, meer plonsers in water van 9 graden, iedereen leeft uitvergroot: alleenstaanden, gezinnen, ouderen, meer rust… maar ook meer stress, meer contact met wildvreemden onderweg, meer elkaar helpen, ondersteunen, zorg voor elkaar en jezelf.

    Lieve Geert, moge je heerlijk blijven genieten en delen. Herinnering aan al onze omhelzingen op De Schans 🤗🙏👑

    Like

    Reply
    1. geertdegroof Post author

      Dag Petri. Dank je wel voor de update en ik kan me voorstellen dat het naast een lastige ook een bijzondere situatie is zoals je het omschrijft. Alleszins het allerbeste toegewenst ! Hartelijke groet Geert 🔥

      Like

      Reply
  5. Talitha

    Wauwww prachtig geert !!! Alleen maar bewondering en blijdschap voel ik over wat je schrijft. Zooo mooie reis , werkelijk fantastisch . En dat je daar blijft snap ik volledig..wat een rijkdom. Veel liefs talitha

    Like

    Reply
    1. geertdegroof Post author

      Dag Talitha. Dank je wel voor je enthousiaste reactie 😊 En natuurlijk ook voor jou/jullie het allerbeste toegewenst ! Hartelijke groet Geert 🔥

      Like

      Reply
  6. Jacqueline

    Hoi geert
    Altijd weer geweldig om een beetje mee te genieten van je reis. Ik zou zeggen blijf je hart volgen.
    Take care and lots of hughs
    Groetjes Jacqueline

    Like

    Reply
    1. geertdegroof Post author

      Dag Jaqueline. Fijn om te lezen dat je door de blogs mee geniet van de reis 😊 En voor jou ook het allerbeste toegewenst ! Hartelijke groet Geert 🔥

      Like

      Reply

Leave a Reply to Jos De Backer Cancel reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s